به گزارش شهر روشن از کرمانشاه، محمد حقیقی‌راد یادداشتی با عنوان “ملت‌گرایی یا ‌بازی در قمار سیاست” نوشته که در ذیل آمده است.
همه سیاست‌مداران در ایران از حکومتی ها تا منتقدان نجیب و تا براندازان سرسخت، از جانب «ملت» سخن می‌گویند.
کم ‌و بیش هم حق دارند؛ چون هر سیاست‌مداری لاجرم نماینده و سخنگوی بخشی بزرگ یا کوچک یا اندک از ملت است.
«ملت» در ادبیات سیاسی ایران، یعنی آن بخش از مردم که من را قبول دارند و لاغیر. بخش دیگر «ناملت» است؛ حتی اگر نیمی یا بیش از نیمی از مردم باشد.
تنها سیاست‌مداری که کلمۀ ملت را تقریبا در معنای درست آن به کار می‌برد، صندوق آراء در انتخابات آزاد و بدون نظارت‌های سیاسی است؛ چراکه تنها او است، که رأی و نظری جز آرای عمومی ندارد.
باقی سیاست‌مداران، مردم را به هوادار و مخالف تقسیم می‌کنند و یکی را ملت و دیگری را معدوم و لاشیء می‌بینند، که لایق عنوان ملت نیست و اجازۀ ظهور و بروز ندارد.
بنابراین ملت‌گرایی در ایران، نام مستعار ملت‌بازی است؛ یعنی بازی با برگ ملت در قمار سیاست. در این بازی، هر روز یکی برنده و دیگری بازنده است؛ اما بازندۀ دائمی ملت است که عروس هزار داماد است.
کلمۀ «ملت» را در ادبیات سیاسی کشورهای مختلف جهان جست‌وجو کنید تا مانند من به این نتیجۀ تامل برانگیز برسید که هر جا بیشتر سخن از ملت است، در آنجا پای اراده و خواست ملت کمتر در میان است.
انتهای پیام/ر